" Η SPN ΣΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ" - Εικόνες και 
εντυπώσεις από το ταξίδι του Δημ. Συρμάτση στις Βρυξέλλες
ΚΡΙΤΙΚΕΣ
«...Ο σκηνοθέτης Γιάννης Ρήγας, μετά το εξαιρετικό «Χιλιαεννιακόσια», που μας έδωσε πριν από λίγο καιρό, σκηνοθετεί ευφάνταστα, με αγάπη για τον ήρωα και με λεπτό υπόγειο χιούμορ, το δεύτερο μονόλογό του αυτή τη χρονιά και κερδίζει πάλι το στοίχημα. Ο σκηνογράφος Νίκος Βαβάτσης παρέχει ένα εικαστικά άψογο σκηνικό που «δένει» με τα λιτά ρούχα του Χρήστου Μπρούφα και ο έμπειρος Γιώργος Χριστιανάκης ντύνει με ηχοχρώματα και ηχητικές αναμνήσεις από την επταετία της χούντας. Ο νεαρός Γιάννης Καραμφίλης ωριμάζει ως ηθοποιός και επωμίζεται επάξια το δυσκολότατο ρόλο του έφεδρου αξιωματικού. Μεταφέρει όλη την αγωνία και το μαύρο χιούμορ ενός ανθρώπου εκτός τόπου και χρόνου, που βρίσκεται παγιδευμένος σε αντίξοες συνθήκες, ενδεδυμένος έναν κάλπικο πατριωτικό ρόλο, που ο ίδιος ο ήρωας δεν τον επιθυμούσε ποτέ...»
Αγγελιοφόρος 19/03/2009Αχιλλέας Ψαλτόπουλος
ΠΑΝΔΑΙΜΟΝΙΟ 7
Το ΠΑΝΔΑΙΜΟΝΙΟ 7 ιδρύθηκε το 2004 στη Θεσσαλονίκη από τους:
Ο Σύλλογoς Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής εκφράζει την αλληλεγγύη του στους Καραβαζάκη Βασίλη, Πανδή Γιάννη, Ανδρονικόπουλο Τάσο και Σαμοϊλη Σίμο που σύρονται σε δίκη στις 12 Νοεμβρίου με βαριές, κατασκευασμένες κατηγορίες για γεγονότα που διαδραματίστηκαν στη Λευκίμμη στις 16 Ιουνίου 2008, όταν οι κάτοικοι της περιοχής αντιστέκονταν -όπως συνεχίζουν να αντιστέκονται- στη δημιουργία ενός καθ’ όλα παράνομου ΧΥΤΑ.
Με αυτόν τον τρόπο η κεντρική και τοπική εξουσία προσπαθεί να ποινικοποιήσει τους κοινωνικούς αγώνες και να πλήξει κάθε διάθεση αντίδρασης και αντίστασης στις αποφάσεις που παίρνονται ερήμην των κατοίκων και εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα. Οι κατηγορούμενοι δικάζονται, γιατί πάλεψαν μαζί με τους συγχωριανούς τους για τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους. Οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονταν αντιμέτωποι με ένα στρατό κατοχής (ΜΑΤ), που έχει εγκατασταθεί στο χωριό τους, για να περιφρουρεί τις εργασίες του παράνομου ΧΥΤΑ. Αντέδρασαν, όπως θα έκανε και ο καθένας από εμάς, αν απειλούνταν η ζωή του και η υγεία του. Η βίαιη καταστολή της αντίδρασης των κατοίκων απαριθμεί μια γυναίκα νεκρή, δεκάδες τραυματίες και δεκάδες συλληφθέντες, οι οποίοι οδηγούνται σε δίκες με πλήθος κατηγοριών. Με μια πραγματική «βιομηχανία» διώξεων επιχειρείται σήμερα ό,τι δεν έγινε κατορθωτό με τη βία: η «συμμόρφωση» και η υποταγή των κατοίκων της Λευκίμμης. Στο μεταξύ οι πραγματικοί ένοχοι, οι δυνάμεις καταστολής και όσοι τις έστειλαν -που βαρύνονται με ένα θάνατο- αλλά και όσοι προώθησαν τη δημιουργία του ΧΥΤΑ -που βαρύνονται με ένα περιβαλλοντικό έγκλημα- βρίσκονται στο απυρόβλητο.
Ο Σύλλογός Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής δηλώνει την αμέριστη συμπαράστασή του στους αγωνιστές της Λευκίμμης. Σήμερα είναι αυτοί οι τέσσερις κατηγορούμενοι και θ’ ακολουθήσουν και άλλοι. Αύριο ποιοι θα είναι;
Απαιτούμε:
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
2/11/2009
Για το Διοικητικό συμβούλιο
- Η – - Η –
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΖΟΥΠΑ ΣΤΕΛΛΑ ΣΤΑΜΠΟΥΛΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ
«“Άφησέ με να ’ρθω μαζί σου”… Μια ηλικιωμένη γυναίκα μιλάει σ’ έναν νέο… Ένας σπαρακτικός μονόλογος, μια αφοπλιστική εξομολόγηση για τη μοναξιά, την ερωτική επιθυμία, την ανάγκη του άλλου, τη ζωή που λιγοστεύει, την παρηγοριά της μνήμης. Τελικά, η ερωτική επίκληση παραμένει ανεπίδοτη, ο μονόλογος δεν καταφέρνει να γίνει διάλογος, ο αποδέκτης παραμένει αδιάβροχος. Αλλά υπήρξε στ’ αλήθεια αποδέκτης; Μήπως πρόκειται για φαντασίωση της ώριμης γυναίκας, μήπως “επινοεί” τον νεαρό ακροατή της γιατί τον έχει ανάγκη, μήπως όλα αυτά τα λόγια σπαταλήθηκαν άδικα, απευθύνθηκαν σ’ ένα “πουκάμισο αδειανό”; Ο ποιητής μιλάει στον επίλογο για μιαν “άχρηστη εξομολόγηση”. Αλλά γιατί άχρηστη; Μάλλον μας δοκιμάζει. Γιατί ο αληθινός αποδέκτης της εξομολόγησης είμαστε εμείς, αναγνώστες, θεατές. Τελικά ίσως η Σονάτα δεν είναι ένα ποίημα πάνω στη μοναξιά, αλλά, ακόμη μια φορά στο έργο του Ρίτσου, ένα ποίημα πάνω στην ποίηση, πάνω στη σχέση της ποίησης με τη ζωή. Της ποίησης, που είναι η παραμυθία για την τραγική διάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης».
Ώρες παραστάσεων: Παρασκευή-Σάββατο 9 μ.μ., Κυριακή 7 μ.μ.Γενική είσοδος 10 ευρώ. Η είσοδος είναι ελεύθερη για τους μαθητές γυμνασίου και λυκείου.
Κράτηση θέσεων: τηλ. 2310.821483, 10-2 & 5-9.
«Να με θυμάσαι.. Μην με ξεχνάς…»
Μια ταινία για την απώλεια, τη μνήμη, την αγάπη.
Το Ricordi mi πραγματεύεται την ιστορία μιας γυναίκας που προσπαθεί να ξανακτίσει τη ζωή της μετά από μια περίοδο μεγάλου πόνου.
Η Φανή σβήνει από τη μνήμη της το θάνατο του συντρόφου της, την ίδια εποχή που κάνει μια έρευνα για την απελπισία και την ανερχόμενη φτώχεια στην Αθήνα.
Η ταινία παρακολουθεί το ταξίδι αυτής της γυναίκας και την προσπάθειά της να αποδεχτεί την απώλεια, ζώντας σε έναν περιπετειώδη χώρο που παντρεύει το φανταστικό με το πραγματικό, σε μια πόλη που χάνεται στη λήθη.
Με τη Θεοδώρα Τζήμου στο βασικό γυναικείο ρόλο και το Λάζαρο Γεωργακόπουλο σε διπλό κεντρικό ανδρικό ρόλο.
Η ιστορία
Η Φανή, φωτογράφος ερευνήτρια, ζει στην Αθήνα. Αρνούμενη να συμβιβαστεί με το θάνατο του συντρόφου της-συνθέτη, διαγράφει από τη μνήμη της το γεγονός. Επιλέγει να διατηρήσει μια παράλληλη με την πραγματικότητα σχέση μαζί του σε μια περιοχή προσωπική, υπερβατική, ζώντας με τη φαντασίωση του άνδρα δίπλα της και με τους ήχους που αυτός συγκέντρωνε ή συνέθετε.
Η Φανή για να αποδεχθεί ό,τι έχει συμβεί, επινοεί μια αφήγηση του άνδρα που τη βοηθάει να θυμηθεί τη ζωή τους στο παρελθόν. Η ηρωίδα συνθέτει την εικόνα του αγαπημένου της μέσα από το παζλ των ανθρώπων της πόλης και των χώρων που έζησε μαζί του και κατορθώνει με δικό της τρόπο να αποδεχτεί την αλήθεια που έχει απωθήσει. Η έρευνά της για την ανερχόμενη φτώχεια και την περιθωριοποίηση στη σύγχρονη Αθήνα, τη συντροφεύει στην πορεία της προς την αποδοχή της αλήθειας.
Παντρεύεται έναν άλλο άνδρα, γιατρό αυτή τη φορά -που μοιάζει στον πρώτο- αλλά δυσκολεύεται να διακρίνει μέσα της ποιος είναι ποιος. Τρεις ζωές συναντιούνται και συνδέονται σε ένα παράξενο είδος ερωτικού τριγώνου, στο οποίο όμως –καθώς ο ένας είναι ουσιαστικά απών- οι εκμυστηρεύσεις της γυναίκας προς τον άνδρα είναι ευθείς και ειλικρινείς, διατρέχοντας όλα τα σημεία που αγγίζει ο πόνος της αγάπης.
Το Ricordi mi εκτυλίσσεται στις μέρες των γιορτών. Μέσα στο αστικό γιορτινό χειμωνιάτικο τοπίο του παρόντος, αφετηρία αναμνήσεων για τη Φανή. Ανάμεσα σε δυο πόλους της πραγματικότητας, δύο επισκέψεις στους χωρισμένους γονείς του νέου της συζύγου, η μία τα Χριστούγεννα και η άλλη την Πρωτοχρονιά. Επισκέψεις που «δένουν» τον κύκλο των αναμνήσεων ενώ ταυτόχρονα τροφοδοτούν το ταξίδι επαναφοράς της μνήμης της γυναίκας και της «μνήμης» της πόλης που ζούνε.
Συντελεστές
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Την Έκθεση επιμελήθηκε η κ. Αθηνά Σχινά,
Κριτικός & Ιστορικός Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών,
η οποία και θα προλογίσει την παρουσίαση των 30 έργων στα εγκαίνια.
Την μελέτη και τον σχεδιασμό των κατασκευών επιμελήθηκε
η ομάδα "TRIIS interior architecture and design".
Η Έκθεση θα διαρκέσει έως τις 20 Νοεμβρίου.
H Gilda Frumkin, μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, παρουσιάζει έργα της από το 1996 σε ατομικές (ενδεικτικά: Δημοτική Πινακοθήκη Μυκόνου, Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς, Gallery ΚΙΒΩΤΟΣ, Πολυχώρος ΑΘΗΝΑΪΣ κ.λπ.) και σε ομαδικές Εκθέσεις.
Η παράσταση ανεβαίνει στο Θέατρο Μέλι (Φωκαίας 4 & Αριστοτέλους 87, Πλ. Βικτωρίας, Αθήνα, τηλ:210-822.1111) με τη συνεργασία του Ιδρύματος Ισιδώρας και Ραϋμόνδου Ντάνκαν.
Από Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2009
Η παράσταση παρουσιάζεται σε:
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
